مقالات

برای برخی غیرممکن است

نویسنده: اقای داود اسدپور/شنبه, 26 مهر,1399/دسته ها: مقالات

رتبه بندی این مطلب:
2/0




سازمان ملل متحد، در روز جهانی اسکان بشر ٢٠٢٠، سال پیش رو را «مسکن برای همه، به سوی آینده شهری بهتر» نامگذاری کرده است. هدف از نامگذاری سالانه این است تا وضعیت شهرها و حق اساسی همگان در برخورداری از مسکن مناسب مورد تأمل قرار گیرد. همچنین قصد این نهاد بین‌المللی این است تا به جهانیان یادآوری کند که همه ما قدرت و مسئولیت شکل دادن به آینده شهرهای خود را داریم. 

داشتن خانه ای مناسب اکنون بیش از هر زمان دیگری مسأله مرگ و زندگی است. با ادامه انتشار کووید 19، به مردم گفته شده است تا در خانه بمانند، اما این اقدام ساده برای افرادی که مسکن کافی ندارند، غیرممکن است.
 

همزمان کووید 19 به ما یادآوری کرده است که خانه چیزی فراتر از سقف یا سرپناه است. برای اینکه ما احساس امنیت کنیم و بتوانیم زندگی، کار و یادگیری خود را ادامه دهیم، باید خانه مان ایمن باشد، به ما امکان دسترسی به خدمات و زیرساخت های اساسی به منظور اقدامات بهداشتی و فضای کافی برای فاصله فیزیکی را بدهد. همچنین باید در مکانی واقع شود که ساکنان را قادر به دسترسی به فضای عمومی و فضای سبز و باز، فرصت های شغلی، خدمات بهداشتی، مدارس، مراکز نگهداری از کودکان و سایر امکانات اجتماعی کند.
 

تخمین زده می شود پیش از آغاز شیوع بیماری همه گیر 1/8 میلیارد نفر در زاغه ها و سکونتگاه های غیر رسمی، مسکن ناکافی یا بی خانمان در شهرهای ما در سراسر جهان زندگی می کردند. حدود 3 میلیارد نفر فاقد امکانات اولیه شستن دست هستند و این بدان معناست که میلیون ها نفر در سراسر جهان به دلیل فقدان خدمات اساسی و قرار گرفتن در معرض خطرات متعدد اقتصادی - اجتماعی و زیست محیطی، به احتمال بسیار زیاد از نظر سلامتی در موضع ضعف و تهدید  قرار دارند.
 

پاندمی کووید 19 نابرابری های ساختاری را برجسته کرده است و در سرتاسر جهان، چگونگی تأثیر تراکم جمعیت و بی خانمانی را بر  اقلیت ها، بومی ها و مهاجران که تحت تأثیر ناپایداری مسکن هستند، نشان می دهد.
 

به طور کلی در سطح جهان کووید 19 در مناطقی گسترش یافته است که مردم فاقد مسکن مناسب هستند و با نابرابری و فقر دست به گریبانند. ساکنان این مناطق نیز اغلب توسط مدیریت شهرها  شناسایی یا محافظت نمی شوند  و خصوصاً در مواقع بحران با خطر اخراج و جابجایی مواجه می گردند. طبق اظهارات  ILO (سازمان جهانی کار)، 55 درصد از جمعیت جهان - حدود 4 میلیارد نفر - از هیچ نوع حمایت اجتماعی بهره مند نیستند.
 

مسکن حق انسان است و وجود آن، تسریع کننده  دستیابی به حقوق اساسی دیگر به شمار می رود. این تنها راه برای اطمینان از «حق برخورداری  از شهر برای همه» است.
 

منبع: https://www.un.org وبسایت سازمان ملل متحد
 

 

پایان / الف

تعداد نمایش ها (40)/نظرات (0)

Search
آمار بازدید
دی ان ان