مقالات
شهادت حضرت امام جواد (ع) تسلیت باد

شهادت حضرت امام جواد (ع) تسلیت باد

نویسنده: اقای داود اسدپور/شنبه, 20 مرداد,1397/دسته ها: مقالات

رتبه بندی این مطلب:
5/0

 

 امام جواد (ع) در سال ۱۹۵ هجری قمری در مدینه به دنیا آمد ؛ قول ‌مشهور در روز ولادت امام (ع) دهم ‌ رجب ‌ است‌ که ‌ شیخ ‌طوسی ‌در مصباح ‌المتهجد نقل ‌کرده‌است‌ ، امام‌ جواد تنها فرزند امام ‌رضا علیهماالسلام ‌است‌ و بخاطر جود و بخششی که نسبت به مردم داشت ، جواد [بخشنده] خوانده می‌شد. . آن حضرت (ع) در دوران امامت با وجود فشارهای بی امان حاکمان بنی عباس اصحاب و شاگردان متعددی تربیت کرد که نام آنها در برخی کتب شیعه حدود ۲۶۰ نفر ذکر شده که عبدالعظیم حسنی ، ابراهیم بن مهزیار اهوازی، دعبل خزاعی و صفوان بن یحیی از معروف‌ترینشان هستند.

 

به دلیل گسترش جمعیت شیعه در عراق و عربستان در آن دوره همچنین به دلیل خردسالی امام در اوایل امامتش، نقش وکیل در نظارت امور امامیه در دوره امامت وی افزایش یافت و مکاتبه با امام (ع) حالت فراگیری پیدا کرد ؛ نامه‌های آن حضرت (ع) موضوعات گسترده‌ای را در بر می‌گرفت از جمله سوالات فقهی، خصوصاً دربارهٔ مسایل شخصی را شامل می شددر یکی از احادیث شیعه پدرش  امام رضا (ع) او را به خاطر نگاشتن نامه‌های «بسیار زیبا» در خردسالی ستوده استحضرت مناظرات و گفتگوهاى متعددی با عالمان دینی و دانشوران داشته است كه نوعا ارشمند و جالب توجهند . شاید علت اصلى اغلب مناظرات اين بود كه از يك طرف، امامت او به خاطر كمى سن براى بسيارى از شيعيان شگفت انگیز می نمود [گرچه بزرگان شيعه براساس عقيده شيعه هيچ شك و ترديدى در اين زمينه نداشتند] از اينرو براى اطمينان خاطر و به عنوان آزمايش، سؤالاتی مطرح مى‌كردند از طرف ديگر، در آن مقطع زمانى، قدرت «معتزله‌» افزايش يافته و مكتب اعتزال  رواج و رونق فراوانی پیدا کرده بود و حكومت وقت از آنان حمايت و پشتيبانى مى‌كرد و از سلطه و نفوذ خود و ديگر امكانات مادى و معنوى حكومتى، براى تثبيت‌خط فكرى آنان به هر شكلى مساعدت می جست . خط فكرى اعتزال در اعتماد بر عقل بشرى افراط مى‌کرد معتزليان توصیه ها و مطالب دينى را به عقل خود عرضه مى‌كردند و آنچه را كه عقلشان صريحا تاييد مى‌كرد مى‌پذيرفتند و بقيه را رد و انكار مى‌كردند و چون نيل به مقام امامت امت در سنين خردسالى با عقل ظاهر بين  قابل توجيه نبود سؤالات دشوار و پيچيده‌اى را مطرح مى‌كردند تا آن حضرت را در ميدان رقابت علمى شكست‌ دهند ولى در همه اين بحثها و مناظرات علمى، حضرت جواد (ع) با پاسخهاى روشنگر، هر گونه شك و ترديد را در مورد پيشوايى خود از بين مى‌برد و امامت‌خود و نيز اصل امامت را تثبيت مى‌نمود. به همين دليل بعد از وی در دوران امامت‌حضرت هادى  اين موضوع مشكلى ايجاد نكرد زيرا روشن شده بود كه خردسالى تاثيرى در برخوردارى از اين منصب ندارد

 

مدفن ‌حضرت‌ جواد علیه‌السلام ‌در مقابر قریش ‌در بغداد ، پشت ‌ قبر جدّش‌ موسی‌ بن ‌جعفر علیهماالسلام‌ است‌ که ‌امروزه‌ کاظمین ‌نامیده ‌می‌شود و در شمال بغداد واقع است

 

در خاتمه حدیثی گهربار از سخنان ارزشمند امام جواد (ع) ذکر می شود ؛ آن حضرت(ع) می فرماید:«الْمُؤ مِنُ یَحْتاجُ إ لى ثَلاثِ خِصالٍ: تَوْفیقٍ مِنَ اللّهِ عَزَّ وَ جَلَّ، وَ واعِظٍ مِنْ نَفْسِهِ، وَقَبُولٍ مِمَّنْ یَنْصَحُهُ » ؛ (مؤ من نیازمند به سه خصلت است : توفیق از طرف خداوند متعال، واعظى از درون خود، قبول و پذیرش نصیحت كسى كه او را نصیحت نماید. ) ؛(حَرّانی ؛ تحف العقول؛ ص 457

)

زیار اهوازی، دعبل خزاعی و صفوان بن یحیی از معروف‌ترینشان هستند.

 

 

تعداد نمایش ها (325)/نظرات (0)

Search
آمار بازدید
دی ان ان